Το “Νομαδικόν” του Δημήτρη Μαμάκου: από την αυτοέκδοση στην Εστία

nomadikon

Το “Νομαδικόν: ημερολόγιο δρόμου” του Δημήτρη Μαμάκου ξεκίνησε ως έκδοση με έξοδα του συγγραφέα το Φεβρουάριο του 2012. Και περισσότερα από δύο χρόνια μετά, το βιβλίο βρίσκει εκδοτική στέγη στις “Εκδόσεις της Εστίας”, από τις οποίες θα κυκλοφορήσει σύντομα.

Το βιβλίο, που βασίζεται σε αυτοβιογραφικά στοιχεία, ακολούθησε το δρόμο δύο άλλων, πολυ διαφορετικών βιβλίων, που ξεκίνησαν από αυτοέκδοση και υιοθετήθηκαν από καθιερωμένους εκδοτικούς οίκους: το “Όσα χωράει μια στιγμή” του Στέφανου Λίβου (Εκδ. Λιβάνη) και τον “Φεβρουάριο” του Θοδωρή Γεωργακόπουλου (Εκδ. Καστανιώτη).

Και οι τρεις αυτές περιπτώσεις αποτελούν παραδείγματα πως οι παραδοσιακοί εκδοτικοί οίκοι έχουν ανοιχτούς τους δέκτες τους στις εξελίξεις στο χώρο των αυτοεκδόσεων και προσπαθούν να εντάξουν βιβλία από αυτόν τον χώρο στο εκδοτικό τους πρόγραμμα. Είναι επίσης ένδειξη πως, ενώ η έκδοση με ίδιους πόρους μπορεί να προωθήσει σημαντικά ένα βιβλίο, οι πόροι, η τεχνογνωσία, η διανομή και το κύρος ενός εκδοτικού οίκου δύσκολα μπορούν να υποκατασταθούν πλήρως από την προσωπική προσπάθεια του συγγραφέα.

Το θέμα του βιβλίου “Νομαδικόν” του Δημήτρη Μαμάκου:

“Κι άρχισα και θυμόμουν. Από τότε που τα βρόντηξα και μέχρι να φύγω, απ’ όλους άκουγα, το ίδιο: “Και τώρα τι σκέφτεσαι να κάνεις;”. Κι ήταν αυτονόητο ότι μιλούσαν για δουλειά. Για εκείνη τη δουλειά που θα μ έπαιρνε απ’ το χέρι και θα μ άφηνε όταν το χέρι θα γερνούσε. Εγώ ήθελα ν απαντήσω: “Σκέφτομαι να ζήσω”. Όμως αυτό δεν απαντούσε την ερώτηση. Νομίζω, κιόλας, ότι από εκεί που έρχομαι δεν υπάρχει ερώτηση γι αυτή την απάντηση”.

Η ιστορία κάποιου που άφησε την πόλη, την καριέρα και τους αγαπημένους του, για ν αναζητήσει τη ζωή. Η καταγραφή του οδοιπορικού του από τα μονοπάτια των Ιμαλαΐων ως τις μεσαιωνικές πόλεις του Κατμαντού. Από τις εξωτικές παραλίες του ινδικού νότου μέχρι τα ορεινά χωριά του Ταμίλ Νάντου. Στα αγροτοχώρια του Τεράι και στους δρόμους της Καλκούτα. Στις ζούγκλες της Καρνάτακα.

Το χρονικό της γνωριμίας ενός “homo urbanus” με την κουλτούρα του δρόμου και των ταξιδευτών με την πνευματικότητα της Ανατολής· με τη νηφάλια παρατήρηση. Η απόπειρα της αποτύπωσης των συναισθημάτων της πρώτης του πορείας δίχως προκαθορισμένο σκοπό. Η καταγραφή της διαδρομής ανάμεσα στο βίωμα του απόλυτου αδιεξόδου και στην αυτοψία του άπειρου των εναλλακτικών. Το χρονικό μιας συνεχώς παρούσας εσωτερικής διεργασίας, μιας περιπέτειας διανοητικών συσχετισμών, που βάζει στο στόχαστρο τον εγωισμό και τελικά αλλάζει τον κόσμο… Τον τρόπο που εκείνος τον κοιτά. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)